21. Basamakta yorulan hantal.

Ve yoruldum.
Solgun bir çiçek kadar bakımsız ve pasaklı bir hayat sürdürüp nefes alamaz hale geldim. Sular atıldı üzerime meğer ki hepsi zararlıymış. Merdiven çıkmak sağlıklı değildir halt etmiş profesörler bok yemiş.
Yorulan bir beden ve 21 basamak. Anca dayanabildim. Zorlanıyorum... Kalp ritimlerim değişiyor, enstrüman çalmayı biliyorum. Dudaklarım kuruyor, konuşmayı unuttum. Gözlerim kapanıyor, bakamıyorum. Nefes alamıyorum.. Neyse geçer birazdan.
Geçer mi ? Bu yaraların hepsi geçer mi? Yara açanlar peki.. Açmaya devam mı ederler. Beynim bir el bombası gibi fitilsiz duruyor. Şaşkın asker hala elinde tutuyor aptal.
Gitmeliyim.
Uzaklara.
Tuzaklara kalmadan. Bir halkadan daha geçmeden gitmeliyim..
Bitmeliyim..

Patronum, eldiveniniz geldi.

Patronlar yemek yer
bizimkiler karın doyurur.
patronlar seyehat yapar
bizimkiler yolculuk.
Patronlar tank sürer
bizimkiler münibüs.
Patronlar sevinçten güler,
bizimkiler üzüntüden.
Tercih etme hakkı yoktu bizimkilerin, öylesine sınırlandırıldı ki, koskoca dünya yerle bir olsunda dibine geçsem isterdi, ha müzik mi? bizimkinin bağlaması vardı patronun piyanosu.
Uykusundan şırıngalar çekilerek uyandırıldı bizimki.
elini cebine atmaz, bilir faturalar el yakar.
yakmasın diye biriktirir parasını alır bir eldiven,
patronun hakkıdır o eldiven,
sokmasın cebindeki akrep.!

bildiğin sığmıyorum içime, yer kalmıyor ayakta duruyorum. kesip çıkarmam lazım seni içimden. bu bedeni, bu ruhsal sıvıyı atmam lazım. hiç affetmez kalırım bir kaldırımda. Uzak dururum ailemden 779 km ötede. habersiz aç bitap. kollarıma bileklerime paslanmış çivilerin getirdiği soğukluk, kanın verdiği sıcaklık. bu hazzı bilmiyorsun sevdiğim.
kızgınım
susadım.
ben gitmesem de yollar çıkarıyor sokaklar çıkarıyor yolumu. ben sokaklarda büyüdüm kadın. geri gönderme evlere. Normal gitmiyor hiç birşey. modern araçlar yola çıkmış, çiçekleri eziyor. büyüyemedik ulan.
duygusuzum evet. öyle bilir öyle söylüyorlar bu dakikadan sonra. duygusuzum diye mi aylardır uykusuzum lan ? ben evde olmasam, sen eve gelmesen ayaklarına kar yağardı, ben üşürdüm...

06.35 olmuş saat.

Zorlanarak getiriyorum cümlelerin devamını kafamda. Getiremiyorum da denilebilir. Seni hiç götüremiyorum ki kafamdan. bir balyoz ile parçalarsan eğer, kırıntılarımla devrik bir aşk devrik bir cümle oluştururum. Yok sayma beni, pes etti sanma beni. Ben nasılsa ki bir devrimciyim. O şekilde vazgeçmem davamdan. Sen nasılsa  bir devrimciysen, çekici olanı değil mutlu olduğunu seçeceksin. İpi koparmadan, yüzleri yere düşürmeden gel. Bir sabah vakti, tan ağarırken gel.
gel ki..
ne bileyim gel işte amınakoyim.

Umutla bakan gözler
sürmeleri kızılcık
bütünleşememiş sessizlik
sen gibi,
anlayamadığım halin.
muhabbet bağı gibi olmasakta..

patlamayan mermileri ağzında tutan bir çıta, yetiştirmesi gereken yerler var hızlıca. Koştukça sivri uçlarıyla mermiler damağına batmakta. koşnuşmaya çalıştıkça ağzında daha da kızgınlaşmakta. yetişmesi gereken bir dişi çıta ise daha hızlı koşar. Ne yapsa gökten nefes yağsa alamaz bu nefesleri, bir tank kadar tehlikeli bir o kadar yavaş. 

Kahverengi bir korkusu olur kendinden korkması gerektikçe. Ama korkusuz , aslana boyun eğmemiş bir çıta hiç korkar mı bir renkten.?

tüberküloz hastası olması muhtemel ya da bir siroz. ağzındaki mermilerin sararıp paslanma ihtimali yüksek. Bir uçurumun dalında tutuan insanın gücü ne ise dişleri ile sıkar mermileri. Silahı yok. Silaha gerek yok. Vur dese birisi ağzında patlatabilir beynini.  

Ata binen yavşak kurbağa

Sakin günlerde sakın sıkıntı çıkmasındı bugün. yok olmasına sebepti fakat kunduraları beyaz tozlanınca kiri gösterenlerdendi. takım elbisesi ile yayvan yolda gere gere yürüdü beline fırıncı küreği girmiş sanılan kurbağa. dilleri uzun elleri büzgündü.
Evine hapsetmek istediği bir evladı vardı. yazı bok gibi gidiyor şuan. sonra yazarım.